Κάθε φορά που γράφω μια σκηνή, τη σκέφτομαι πάντα σαν να είναι άνιμε (anime), και μερικές φορές, ανάλογα με τα συμφραζόμενα, σκέφτομαι τη σειρά Frieren και την υπέροχη μουσική που τη συνοδεύει.
Όχι επειδή γράφω «κινηματογραφικά». Αλλά επειδή στα anime, κάθε κίνηση μετράει.
Κάθε ματιά, κάθε παύση, κάθε ανάσα.
Όλα μετράνε.
Και όποτε το απαιτεί η σκηνή, η μουσική του Evan Call είναι εδώ και εδώ. Αυτές οι μελωδίες που δεν χρειάζονται λέξεις για να σε κάνουν να κλάψεις ή να νιώσεις την επική κλίμακα της δράσης…